Pomimo istotnych i trwałych zmian społecznych, instytucja konkubinatu nadal nie znajduje odzwierciedlenia w regulacjach prawnych. Do niedawna kwestia ta stanowiła poważny problem w momencie rozstania się pary i konieczności rozliczenia wspólnie gromadzonego ale jednak nie wspólnego majątku. Kwestię tą ocenił nie niedawno Sąd Najwyższy w postanowieniu z 25 czerwca 2025 r. (sygn. I CSK 969/25), w którym przyznał konkubinie połowę dorobku nieformalnego związku, mimo że jeden z partnerów przed sądem dowodził, że dla niego nie był to związek na całe życie. W tym konkretnym przypadku powódka przez kilkanaście lat nie pracowała zawodowo, ale zajmowała się domem i wychowywaniem wspólnych dzieci, pomagając jednocześnie partnerowi w prowadzeniu działalności gospodarczej. Para wybudowała na działce partnera dom, urządziła go. W takim stanie rzeczy sądy zasądziły powódce połowę ‘wspólnego’ majątki i z tym rozstrzygnięciem nie zgodził się mężczyzna wnoszą skargę kasacyjną do sądu. 

Sąd Najwyższy w swoim uzasadnieniu wskazał, że Powódka nie czyniłaby nakładów na majątek partnera, gdyby miała świadomość, że nie dojdzie do zawarcia związku małżeńskiego i dojdzie do rozstania, tym bardziej, że mieli dzieci.